پژوهش آب ایران

چکیده امروزه استفاده از روش‌های کم‌آبیاری، عامل مؤثری برای صرفه‌جویی و افزایش راندمان مصرف آب در بخش کشاورزی است. پس در این پژوهش به بررسی اثر اعمال تنش کم‌آبی در روش کم‌آبیاری سنتی و کم‌آبیاری بخشی بر گیاه سیب‌زمینی پرداخته شده است. بدین‌منظور رقم آگریا در بهار سال 1391 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه شهرکرد و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار کشت شد. تیمارهای آبیاری اعمال شده شامل آبیاری کامل و کم‌آبیاری در سه سطح پتانسیل ماتریک خاک (60-، 80- و 120- کیلوپاسکال) بودند که بعد از مرحله غده‌زایی و در قالب دو روش کم‌آبیاری سنتی و کم‌آبیاری بخشی اعمال شدند. تجزیه و تحلیل نتایج به دست آمده نشان داد کم‌آبیاری بخشی سبب بهبود وزن خشک اندام هوایی، وزن خشک ریشه، عملکرد بوته و بازار پسندی غده‌ها شده است. بیشترین مقدار وزن خشک غده نیز در کم‌آبیاری بخشی با سطح مکش 120- کیلوپاسکال مشاهده شد. کارایی مصرف آب نیز بهبود یافت و بیشترین مقدار کارایی از روش کم‌آبیاری بخشی با سطح مکش 120- کیلوپاسکال و به میزان 5.11 کیلوگرم بر مترمکعب به دست آمد که نسبت به نمونه تحت آبیاری کامل 14.33 درصد افزایش داشت و سبب صرفه‌جویی 22.45 درصدی در مقدار آب مصرفی شد.

چکیده به منظور مطالعه اثر تنش شوری بر عملکرد دانه،‏ جذب و انتقال عناصر در سه توده گیاه دارویی کرچک (Ricinus communis L.)،‏ آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملآ تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانه اجرا گردید. تیمارهای مورد آزمایش شامل پنج سطح شوری کلرید سدیم (1.2 (شاهد)،‏ 2،‏ 2.6،‏ 3.8 و 4.8 دسی‌زیمنس بر متر عصاره اشباع خاک) به عنوان فاکتور اول و توده‌های کرچک (شیراز،‏ کرمان و ارومیه) به عنوان فاکتور دوم در نظر گرفته شدند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر تنش شوری بر عملکرد دانه و غلظت عناصر پتاسیم،‏ کلسیم و منیزیم در اندام هوایی و ریشه کرچک در سطح یک درصد معنی‌دار است. همچنین،‏ توده‌ها از نظر کلیه وی‍ژگی‌ها،‏ بجز میزان سدیم ریشه با هم اختلاف معنی‌داری نشان دادند. شوری،‏ غلظت سدیم در اندام هوایی و ریشه را افزایش داد ولی منجر به کاهش غلظت عناصر پتاسیم،‏ کلسیم و منیزیم در این بافت‌ها شد. در بین توده‌ها بیشترین و کمترین عملکرد دانه به‌ترتیب مربوط به توده شیراز و توده ارومیه بود. نتایج بیانگر این است که توده شیراز برای کاشت در شرایط تنش شوری مناسب‌تر است.